اسماعیل بهاری

(1390 -1320 ق)، عالم دینى و فقیه. در روستاى بهار در دو فرسنگى همدان به دنیا آمد. در سال 1336 ق به تهران آمد و نزد آخوند ملاعلى همدانى و شیخ باقر اصفهانى و آقا سید على ورامینى به تحصیل پرداخت. در سال 1341 ق به قم رفت و نزد آیت‏اللَّه خوانسارى و آیت‏اللَّه میرزا محمد همدانى سطوح نهایى فقه و اصول به پایان برد و معقول را در خدمت آقا میرزا على‏اكبر حكیم یزدى فراگرفت و از محضر آیت‏اللَّه یثربى كاشانى و آیت‏اللَّه حایرى و آیت‏اللَّه حجت استفاده كافى برد. در سال 1360 ق به تهران آمد و به ترویج دین و تفسیر قرآن و تدریس فقه و اصول پرداخت. وى در تهران درگذشت و جنازه‏اش به قم حمل و در جنب مقبره آیت‏اللَّه حایرى دفن شد. از آثارش: شرح بر «بیع مكاسب» شیخ انصارى؛ شرح بر جلد اول «كفایة»؛ سه رساله در «لباس مشكوك».[1] حاج اسمعیل بن العالم الجلیل آقا شیخ محمد رضا بهارى از علماء مبرز تهران و تلامذه با فضل و تقوى مرحوم آیةاللَّه العظمى حایرى و آیةاللَّه آقاى حجت كوهكمرى رحمهمااللَّه بوده‏اند. وى در سال 1320 قمرى در قریه بهار كه در دو فرسخى همدان محل و زادگاه عالم ربانى و سالك سجادى حجةالاسلام و المسلمین آیةاللَّه آقا شیخ محمد بهارى صاحب كتاب (تذكره المتقین) كه از اوتاد عصر خود بوده بدنیا آمد و در سال 1336 قمرى عزیمت به تهران نموده و نزد آخوند ملا على همدانى و شیخ محمدباقر اصفهانى و آقا سید على ورامینى بتحصیل پرداخته و در سال 1341 قمرى به قم آمده و خدمت علمین مرحومین آیةاللَّه خونسارى و آیةاللَّه میرزا محمد همدانى سطوح نهائى فقه و اصول را بپایان رسانیده و هم معقول را در خدمت مرحوم آقا میرزا على اكبر حكیم یزدى خوانده و از محضر مرحوم آیةاللَّه آقاى میرزا سید على یثربى كاشانى و آیةاللَّه حایرى و آیةاللَّه حجت و مخصوصا مرحوم آیةاللَّه العظمى حایرى استفاده كافى نموده و در سال 1360 قمرى رحل اقامت به تهران افكنده و در مسجد بازار آهنگرها به اقامه جماعت و تفسیر كلام‏اللَّه و ترویج دین و نشر احكام مبین و تدریس متون فقه و اصول پرداخته تا در سال 1390 قمرى كه دعوت حق را لبیك اجابت گفته و جنازه‏اش حمل به قم و در جنب مقبره آیةاللَّه حایرى بخاك رفته است.

اسماعیل بهاری

تازه های مشاهیر

بیشترین بازدید هفته